دوره 18، شماره 2 - ( تابستان 1405 )
جلد 18 شماره 2 صفحات 44-30 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Khezri M, Javaheri Baboli M, Chelemal Dezfulnezhad M, Askary Sary A, Ghotbeddin N. Effect of Different Protein-To-Energy Levels On Growth Performance, Blood Parameters and Liver Enzymes of Grass Carp (Ctenopharyngodon idella). 3 2026; 18 (2) :30-44
URL: http://jmb.ahvaz.iau.ir/article-1-1117-fa.html
URL: http://jmb.ahvaz.iau.ir/article-1-1117-fa.html
خضری مصطفی، جواهری بابلی مهران، چله مال دزفول نژاد مژده، عسکری ساری ابوالفضل، قطبالدین نگار. تاثیر سطوح مختلف پروتئین به انرژی بر عملکرد رشد، شاخصهای خونی و آنزیمهای کبدی کپورعلفخوار (Ctenopharyngodon idella). زیست شناسی دریا. 1405; 18 (2) :30-44
گروه شیلات، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
چکیده: (10 مشاهده)
این مطالعه با هدف بررسی اثر سطوح مختلف پروتئین به انرژی جیره غذایی، همراه با تراکمهای متفاوت ذخیرهسازی، بر عملکرد رشد، بهرهوری خوراک، قابلیت هضم ظاهری، شاخصهای بیوشیمیایی خون و فعالیت آنزیمهای کبدی کپور علفخوار (Ctenopharyngodon idella) انجام شد. ماهیان با میانگین وزن اولیه 4/8 گرم بهمدت ۷۰ روز با شش جیره آزمایشی شامل سه سطح پروتئین خام ۳۰، ۳۵ و ۴۰ درصد و دو سطح انرژی قابل هضم ۲۷۰۰ و ۳۴۰۰ کیلوکالری بر کیلوگرم تغذیه شدند و در سه سطح تراکم ۱۰، ۲۰ و ۴۰ ماهی در هر تانک ذخیرهسازی شدند. در پایان دوره آزمایش، شاخصهای رشد و بهرهوری خوراک شامل افزایش وزن (WG)، نرخ رشد ویژه (SGR)، ضریب تبدیل خوراک (FCR)، نسبت کارایی پروتئین (PER) و میزان بقا (SR) محاسبه شد. همچنین قابلیت هضم ظاهری، ذخیره پروتئین و انرژی، شاخصهای بیوشیمیایی خون شامل پروتئینکل، گلوکز، اوره، کلسترولتام (TC)، تریگلیسرید (TG)، لیپوپروتئین با دانسیته بالا (HDL)، لیپوپروتئین با دانسیته پایین (LDL) و فعالیت آنزیمهای کبدی آلانینآمینوترانسفراز (ALT)، آسپارتاتآمینوترانسفراز (AST) و آلکالینفسفاتاز (ALP) اندازهگیری شدند. نتایج نشان داد که ترکیب جیره حاوی ۳۵ درصد پروتئین و ۳۴۰۰ کیلوکالری انرژی در تراکم ۲۰ ماهی در هر تانک، در مقایسه با سایر تیمارها، موجب بهبود عملکرد رشد، افزایش بهرهوری خوراک، کاهش FCR به میزان 19/1 و افزایش هضم ظاهری، ذخیره پروتئین و انرژی شد. در مقابل، افزایش سطح پروتئین جیره تا ۴۰ درصد، بهویژه در تراکم بالای ۴۰ ماهی در هر تانک، به بهبود عملکرد رشد منجر نشد و با کاهش کارایی استفاده از خوراک همراه بود (05/0P<). شاخصهای بیوشیمیایی خون و فعالیت آنزیمهای کبدی نیز تحت تأثیر ترکیب جیره و تراکم ذخیرهسازی قرار گرفتند که نشاندهنده تغییر وضعیت متابولیکی و فیزیولوژیک ماهیان در پاسخ به شرایط تغذیهای و پرورشی مختلف است. بهطور کلی، نتایج این مطالعه نشان میدهد که جیره حاوی ۳۵ درصد پروتئین و ۳۴۰۰ کیلوکالری انرژی، در تراکم متوسط ۲۰ ماهی در هر تانک، میتواند گزینهای مناسب برای بهبود عملکرد رشد و وضعیت فیزیولوژیک کپور علفخوار باشد. با این حال، ارزیابی دقیق جنبه اقتصادی استفاده از سطوح مختلف پروتئین جیره، نیازمند تحلیل هزینه خوراک و بازده تولید در مطالعات تکمیلی است.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
