دوره 18، شماره 2 - ( تابستان 1405 )                   جلد 18 شماره 2 صفحات 44-30 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Khezri M, Javaheri Baboli M, Chelemal Dezfulnezhad M, Askary Sary A, Javadzadeh Pourshalkouhi N. Effect of Different Protein-To-Energy Levels On Growth Performance, Blood Parameters and Liver Enzymes of Grass Carp (Ctenopharyngodon idella). 3 2026; 18 (2) :30-44
URL: http://jmb.ahvaz.iau.ir/article-1-1117-fa.html
خضری مصطفی، جواهری بابلی مهران، چله مال دزفول نژاد مژده، عسکری ساری ابوالفضل، جواد‌زاده پورشالکوهی نرگس. تاثیر سطوح مختلف پروتئین به انرژی بر عملکرد رشد، شاخص‌های خونی و آنزیم‌های کبدی کپورعلفخوار (Ctenopharyngodon idella). زیست شناسی دریا. 1405; 18 (2) :30-44

URL: http://jmb.ahvaz.iau.ir/article-1-1117-fa.html


گروه شیلات، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
چکیده:   (148 مشاهده)
این مطالعه با هدف بررسی اثر سطوح مختلف پروتئین به انرژی جیره غذایی، همراه با تراکم‌های متفاوت ذخیره‌سازی، بر عملکرد رشد، بهره‌وری خوراک، قابلیت هضم ظاهری، شاخص‌های بیوشیمیایی خون و فعالیت آنزیم‌های کبدی کپور علفخوار (Ctenopharyngodon idella) انجام شد. ماهیان با میانگین وزن اولیه 8/4 گرم به‌مدت ۷۰ روز با شش جیره آزمایشی شامل سه سطح پروتئین خام ۳۰، ۳۵ و ۴۰ درصد و دو سطح انرژی قابل هضم ۲۷۰۰ و ۳۴۰۰ کیلوکالری بر کیلوگرم تغذیه شدند و در سه سطح تراکم  ۱۰، ۲۰ و ۴۰ ماهی در هر تانک ذخیره‌سازی شدند. در پایان دوره آزمایش، شاخص‌های رشد و بهره‌وری خوراک شامل افزایش وزن  (WG)، نرخ رشد ویژه (SGR)، ضریب تبدیل خوراک (FCR)، نسبت کارایی پروتئین (PER) و میزان بقا (SR) محاسبه شد. همچنین قابلیت هضم ظاهری، ذخیره پروتئین و انرژی، شاخص‌های بیوشیمیایی خون شامل پروتئین‌کل، گلوکز، اوره، کلسترول‌تام (TC)، تری‌گلیسرید (TG)، لیپوپروتئین با دانسیته بالا (HDL)، لیپوپروتئین با دانسیته پایین (LDL) و فعالیت آنزیم‌های کبدی آلانین‌آمینوترانسفراز (ALT)، آسپارتات‌آمینوترانسفراز (AST) و آلکالین‌فسفاتاز (ALP) اندازه‌گیری شدند. نتایج نشان داد که ترکیب جیره حاوی ۳۵ درصد پروتئین و ۳۴۰۰ کیلوکالری انرژی در تراکم ۲۰ ماهی در هر تانک، در مقایسه با سایر تیمارها، موجب بهبود عملکرد رشد، افزایش بهره‌وری خوراک، کاهش FCR به میزان 19/1 و افزایش هضم ظاهری، ذخیره پروتئین و انرژی شد. در مقابل، افزایش سطح پروتئین جیره تا ۴۰ درصد، به‌ویژه در تراکم بالای ۴۰ ماهی در هر تانک، به بهبود عملکرد رشد منجر نشد و با کاهش کارایی استفاده از خوراک همراه بود (05/0P<). شاخص‌های بیوشیمیایی خون و فعالیت آنزیم‌های کبدی نیز تحت تأثیر ترکیب جیره و تراکم ذخیره‌سازی قرار گرفتند که نشان‌دهنده تغییر وضعیت متابولیکی و فیزیولوژیک ماهیان در پاسخ به شرایط تغذیه‌ای و پرورشی مختلف است. به‌طور کلی، نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که جیره حاوی ۳۵ درصد پروتئین و ۳۴۰۰ کیلوکالری انرژی، در تراکم متوسط ۲۰ ماهی در هر تانک، می‌تواند گزینه‌ای مناسب برای بهبود عملکرد رشد و وضعیت فیزیولوژیک کپور علفخوار باشد. با این حال، ارزیابی دقیق‌ جنبه اقتصادی استفاده از سطوح مختلف پروتئین جیره، نیازمند تحلیل هزینه خوراک و بازده تولید در مطالعات تکمیلی است.
 
متن کامل [PDF 1605 kb]   (76 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: شیلات
دریافت: 1405/4/5 | پذیرش: 1405/5/26 | انتشار: 1405/5/27

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی پژوهشی زیست شناسی دریا می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 All Rights Reserved | Journal of Marine Biology

Designed & Developed by : Yektaweb