دوره 18، شماره 2 - ( تابستان 1405 )
جلد 18 شماره 2 صفحات 29-15 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Mohammadian T, Valipour A, Mesbah M, Alishahi M, Mokhtari M R, Dixson B et al . A Comparative Evaluation of Biofloc-Based and Conventional Aquaculture Systems on Water Quality and Health Parameters of Common Carp (Cyprinus carpio). 3 2026; 18 (2) :15-29
URL: http://jmb.ahvaz.iau.ir/article-1-1112-fa.html
URL: http://jmb.ahvaz.iau.ir/article-1-1112-fa.html
محمدیان تکاور، ولی پور علی، مصباح مهرزاد، علیشاهی مجتبی، مختاری محمدرضا، دیکسون بریان و همکاران.. مقایسه سیستمهای پرورش بیوفلاک و سنتی از نظر کیفیت آب و شاخصهای آنتی اکسیدانی کپور معمولی (Cyprinus carpio). زیست شناسی دریا. 1405; 18 (2) :15-29
تکاور محمدیان 
، علی ولی پور ، مهرزاد مصباح ، مجتبی علیشاهی ، محمدرضا مختاری ، بریان دیکسون ، سپیده سمیعی
، علی ولی پور ، مهرزاد مصباح ، مجتبی علیشاهی ، محمدرضا مختاری ، بریان دیکسون ، سپیده سمیعی
گروه بهداشت دام، طیور و آبزیان، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. & مرکز مطالعات و همکاریهای علمی بینالمللی (CISSC)، وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، تهران، ایران.
چکیده: (12 مشاهده)
این پژوهش با هدف مقایسه سیستمهای پرورش مبتنی بر بیوفلاک و سیستم چرخشی نیمهمداربسته از نظر کیفیت آب و شاخصهای سلامت فیزیولوژیک ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio) در دو مقیاس آزمایشگاهی (مخازن 250 لیتری، 90 روز) و نیمهصنعتی (استخرهای 100 مترمکعبی، 120 روز) انجام شد. طرح آزمایشی شامل سه تیمار بود: 1) سیستم نیمهبسته با گردش مجدد آب بهعنوان تیمار شاهد (کنترل) 2) سیستم بیوفلاک همراه با گردش مجدد آب بدون افزودن پروبیوتیک (BFT) و 3) سیستم بیوفلاک همراه با گردش مجدد آب و مکملسازی با سویههای بومی باکتری باسیلوس (BFT+P) (Bacillus foraminis و B. amyloliquefaciens) با دوز 1× 107 CFU/ml هر کدام با سه تکرار بررسی شدند. این آزمایش بهمنظور ارزیابی تأثیر این سیستمهای پرورشی بر کیفیت آب و سیستم دفاع آنتی اکسیدانی ماهیان اجرا شد. پارامترهای کیفی آب شامل دما، pH، اکسیژن محلول (DO)، کل مواد جامد محلول (TDS)، آمونیاک کل (TAN)، نیتریت و قلیائیت بهصورت دورهای اندازهگیری شد. همچنین فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدانی کاتالاز (CAT)، سوپراکسید دیسموتاز (SOD)، گلوتاتیون احیا شده (GSH) و میزان مالوندیآلدئید (MDA) بهعنوان شاخصهای استرس اکسیداتیو ارزیابی گردید. دادهها با آزمون آنالیز واریانس یکطرفه و پس آزمون توکی در سطح 05/0>p تحلیل شدند. نتایج نشان داد که در هر دو فاز، سیستمهای بیوفلاک بهویژه تیمار BFT+P عملکرد مطلوبتری در کنترل ترکیبات نیتروژنی داشتند، بهگونهای که روند کاهش آمونیاک و نیتریت پس از اوج اولیه سریعتر و پایدارتر بود (05/0>P). با این حال، مقادیر TDS در سیستم بیوفلاک فاقد پروبیوتیک بهطور معنیداری بیشتر از سایر تیمارها بود (05/0<P). اکسیژن محلول در تیمارهای دارای پروبیوتیک پایداری بیشتری نشان داد (05/0<P). قلیائیت در تمامی سیستمها روند کاهشی داشت، اما اختلاف معنیداری در پایان دوره مشاهده نشد (05/0<P). از نظر شاخصهای زیستی، فعالیت آنزیمهای CAT و SOD در هر دو سیستم بیوفلاک از روز 30 به بعد بهطور معنیداری افزایش یافت (05/0>P)، در حالیکه میزان MDA در این تیمارها کاهش معنیداری نسبت به سیستم شاهد نشان داد که بیانگر کاهش استرس اکسیداتیو است. مقادیر GSH در بین تیمارها تفاوت معنیداری نداشت (05/0<P). بیشترین فعالیت این آنزیم در تیمار BFT+P مشاهده شد، هرچند اختلاف آماری بین دو تیمار بیوفلاک معنیدار نبود. بهطور کلی، نتایج این مطالعه نشان میدهد که سیستم بیوفلاک، بهویژه در حضور پروبیوتیکهای بومی، میتواند با بهبود کیفیت آب و تقویت سیستم دفاع آنتیاکسیدانی، شرایط مناسبتری برای پرورش متراکم ماهی کپور معمولی فراهم کند و بهعنوان جایگزینی پایدار برای سیستمهای سنتی در مدیریت بهینه منابع آب مطرح باشد.
واژههای کلیدی: فناوری بیوفلاک، پارامترهای کیفیت آب، شاخصهای سلامت ماهی، کپور معمولی، آبزیپروری پایدار.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
