گروه بهداشت دام، طیور و آبزیان، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
چکیده: (828 مشاهده)
بهکارگیری شاخصهای زیستی آلودگی جهت ارزیابی تأثیرات ناشی از آلایندهها بر محیط زیست، از اهمیت ویژهای برخوردارمیباشد. علفکشها، بهعنوان یکیاز پرمصرف ترین سموم در بخش کشاورزی در سراسر جهان بهشمار میآیند. لذا در این تحقیق از شاخص زیستی آلودگی جنین گورهخرماهی برای مقایسه سمیت 5 علفکش پرمصرف کشاورزی (آترازین، پاراکوات، توفوردی، گلایفوسیت و تریفلورالین) استفاده گردید. به این منظور از روش OECD و سیستم استاتیک برای تعیین سمیت حاد این سموم در تخمماهی زبرا استفاده شد. در مورد هر سم، 8-6 غلظت افزایشی از سم در نظرگرفته شده و تعداد 10 عدد تخم زبرا به هر غلظت اضافه شده (تمام آزمایشات در سه تکرار انجام گرفت) و تلفات بصورت روزانه تا 48 ساعت ثبت گردید و نتایج بوسیله نرم افزار پروبیت آنالیز شد. سرانجام LC50 بعد از 12، 24، 36 و 48 ساعت در مورد هر سم بطور جداگانه برای تخمماهی زبرا مشخص گردید. سپس حداکثر غلظت قابل قبول (MAC) هر سم نیز محاسبه گردید. LC50 48 ساعته در مورد پنج سم آترازین، توفوردی، ترفلان، پاراکوات و گلایفوزیت در تخم گورهخرماهی به ترتیب برابر 4/51، 39، 5/12، 7/1، 7/213 بود. در این سموم افزایش غلظت باعث افزایش تلفات تخم ماهی زبرا شد اما افزایش مدت مجاورت با سموم تاثیری در افزایش تلفات تخم ماهی زبرا نداشت. بر اساس تحقیق حاضر در بین پنج سم علفکش (آترازین، توفوردی، ترفلان، پاراکوات وگلایفوسیت) پرمصرف در کشاورزی و آبزی پروری، سم گلایفوسیت کمترین سمیت را در تخم ماهی زبرا دانیو دارد و پاراکوات و ترفلان بیشترین سمیت را در آنها ایجاد میکند. از آنجا که تقریبا غلظت موثره این سموم در کشاورزی مشابه است، توصیه میشود از سم گلایفوسیت و در درجه بعد از سم آترزین و توفوردی در کشاورزیو آبزیپروری استفاده شود.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
آلودگی دریافت: 1404/5/4 | پذیرش: 1404/7/29 | انتشار: 1404/7/29