دانشگاه شهید چمران، دانشکده دامپزشکی بخش بیماری های آبزیان
چکیده: (5662 مشاهده)
استفاده از تکنولوژی نانو در صنایع مختلف بطور فزاینده ای در حال افزایش است. برای بررسی امکان استفاده از این مواد در آبزی پروری بصورت مستقیم و اضافه نمودن نانو ذرات نقره به آب، در این تحقیق اثرات سمی، LC50 و نیز حداکثر غلظت مجاز (MAC) این ماده در چهار گونه ماهی، آمور (Ctenopharyngodonidella)، (ماهی پرورشی)، شیربت (Barbusgrypus) ، (ماهی بومی وحشی)، اسکار (Astronorusocellatus) و سوروم(Cichlosomaseverums) (ماهیان آکواریومی) در پاییز و زمستان 1389 مورد بررسی قرار گرفت. برای تعیین سمیت این ماده در ماهی ها از روش استاندارد اتحادیه اروپا (OCED) طی 96 ساعت استفاده گردید. بدین منظور 4 گونه ماهی به مدت 96 ساعت در معرض 8 غلظت متوالی از نانو ذرات نقره قرار داده شده و تلفات روزانه ثبت گردید. نتایج توسط نرم افزار پروبیت بررسی و ثبت گردیده، سپس حداکثر غلظت مجاز (MAC) نیز محاسبه گردید. نتایج نشان دهنده وجود تفاوت در غلظت کشنده نانو ذرات نقره در 4 گونه ماهی مورد بررسی بود، بطوری که LC50 این ماده در 96 ساعت در ماهی آمور، شیربت، اسکار و سوروم به ترتیب برابر 12/0، 086/0، 85/6 و 89/7 میلی گرم در لیتر بدست آمد. این نتایج نشان داد که هر چند تفاوت معنی داری در سمیت نانو ذرات نقره بین گونه های آمور، شیربت و نیز دو ماهی زینتی اسکار و سوروم وجود نداشت (P>0.05)، ولی سمیت نانو ذرات نقره در این دو گروه با هم تفاوت معنی داری داشته است (P<0.05). حداکثر غلظت مجاز (MAC) نانو ذرات نقره در مورد این چهار گونه ماهی نیز به ترتیب برابر 01/0، 009/0، 69/0 و 79/0 میکروگرم در میلی لیتر محاسبه گردید. بطور کلی می توان نتیجه گرفت که ماهی های آکواریومی (اسکار و سوروم) در برابر نانو ذرات نقره مقاومت بیشتری نسبت به ماهیان پرورشی (آمور) و ماهیان وحشی (شیربت) داشتند. همچنین ماهی شیربت که یک گونه وحشی است بیشتر از سایر ماهی ها به نانوذرات نقره حساس بود.
Alishahi M, Mesbah M. Comparison of Silver Nanoparticle’s toxicity in four fish species: Ctenopharyngodon idella, Barbus grypus, Astronorus ocellatus and Cichlasoma severums. 3 2010; 2 (3) :45-52 URL: http://jmb.ahvaz.iau.ir/article-1-120-fa.html