با توجه به روند رو به افزایش استفاده از میکروپلاستیکها، نگرانیهایی در خصوص اثرات سمی این مواد در محیط زیست ایجاد شده است. بدین منظور در پژوهش حاضر، به بررسی اثرات میکروپلاستیکها بر فعالیتهای تنظیم بیان ژنها پرداخته شده است. میکروپلاستیکها ذرات کوچکتر از ۵ میلیمتر از جنس پلاستیک هستند؛ این ذرات میتوانند به عنوان بستری برای تجمع آلایندهها عمل کنند که حضور این مواد در محیطهای آبی به علت مصرف رو به رشد پلاستیکها تبدیل به نگرانی جدی پژوهشگران شده است. نتایج نشان داد که پارامترهای بیوشیمیایی مرتبط با قابلیت آنتیاکسیدانی و آسیبهای کبدی میتواند شاخص مناسبی برای بررسی تأثیر میکروپلاستیک پلیاستایرن در سطوح تحتکشنده در ماهیان باشد.




