fa مقایسه سمیت نانو ذرات نقره در ماهیان آمور (Ctenopharyngodon idella)، شیربت (Barbus grypus)، اسکار (Astronorus ocellatus) و سوروم (Cichlosoma severums) تخصصي Special پژوهشي Research استفاده از تکنولوژی نانو در صنایع مختلف بطور فزاینده ای در حال افزایش است. برای بررسی امکان استفاده از این مواد در آبزی پروری بصورت مستقیم و اضافه نمودن نانو ذرات نقره به آب، در این تحقیق اثرات سمی، LC₅₀ و نیز حداکثر غلظت مجاز (MAC) این ماده در چهار گونه ماهی، آمور (<em>Ctenopharyngodon</em> <em>idella</em>)، (ماهی پرورشی)، شیربت (<em>Barbus</em> <em>grypus</em>) ، (ماهی بومی وحشی)، اسکار (<em>Astronorus</em> <em>ocellatus</em>) و سوروم(<em>Cichlosoma</em> <em>severums</em>) (ماهیان آکواریومی) در پاییز و زمستان 1389 مورد بررسی قرار گرفت. برای تعیین سمیت این ماده در ماهی ها از روش استاندارد اتحادیه اروپا (OCED) طی 96 ساعت استفاده گردید. بدین منظور 4 گونه  ماهی به مدت 96 ساعت در معرض 8 غلظت متوالی از نانو ذرات نقره قرار داده شده و تلفات روزانه ثبت گردید. نتایج توسط نرم افزار پروبیت بررسی و ثبت گردیده، سپس حداکثر غلظت مجاز (MAC) نیز محاسبه گردید. نتایج نشان دهنده وجود تفاوت در غلظت کشنده  نانو ذرات نقره در 4 گونه ماهی مورد بررسی بود، بطوری که LC₅₀ این ماده در 96 ساعت در ماهی آمور، شیربت، اسکار و سوروم به ترتیب برابر 12/0، 086/0، 85/6 و 89/7 میلی گرم در لیتر بدست آمد. این نتایج نشان داد که هر چند تفاوت معنی داری در سمیت نانو ذرات نقره بین گونه های آمور، شیربت و نیز دو ماهی زینتی اسکار و سوروم وجود نداشت (P>0.05)، ولی سمیت نانو ذرات نقره در این دو گروه با هم تفاوت معنی داری داشته است (P<0.05). حداکثر غلظت مجاز (MAC) نانو ذرات نقره در مورد این چهار گونه ماهی نیز به ترتیب برابر 01/0، 009/0، 69/0 و 79/0 میکروگرم در میلی لیتر محاسبه گردید. بطور کلی می توان نتیجه گرفت که ماهی های آکواریومی (اسکار و سوروم) در برابر نانو ذرات نقره مقاومت بیشتری نسبت به ماهیان پرورشی (آمور) و ماهیان وحشی (شیربت) داشتند. همچنین ماهی شیربت که یک گونه وحشی است بیشتر از سایر ماهی ها به نانوذرات نقره حساس بود. Usage of Silver Nanoparticles progressingly expands in various industries. In order to study the probable usage of these materials in aquaculture, the toxicity effects(LD50) and Maximum Allowable Concentration (MAC) of Silver nanoparticles in the following four fish species, Ctenopharyngodon idella (cultured fish), Barbus grypus (wild fish), Cichlasoma severums and Astronorus ocellatus (ornamental fish), were calculated. The toxicity was calculated based on static OECD standard method. Each species were challenged with 8 serial dilutions of Nanoparticles and daily mortality was recorded for 96 hours. LC50 and MAC calculated using Probit software. Results showed that LC50 96h of Nanosilver in Ctenopharyngodon idella, Barbus grypus, Cichlasoma severums and Astronorus ocellatus were 0.12, 0.086, 6.85 and 7.89 µg/ml respectively, versus The MAC of Nanosilver in these species were 0.012, 0.009, 0.69 and 0.79 µg/ml. There was Significant difference among toxicity rate of silver nanoparticles among fish species (P<0.05). Although no significant differences were seen between Ctenopharyngodon idella, Barbus grypus as well as Cichlasoma severums and Astronorus ocellatus in Nanosilver toxicity, significant difference observed between these groups (P<0.05). According to the results of this study it can be conducted that reared and wild fish were more susceptible to Silver Nanoparticles than ornamental fish. نانو ذرات نقره، ماهی آمور، ماهی شیربت، ماهی اسکار، ماهی سوروم، LC50 Nanosilver, Ctenopharyngodon idella , Barbus grypus Cichlasoma severums, Astronorus ocellatus, LC50 45 52 http://jmb.ahvaz.iau.ir/browse.php?a_code=A-10-126-2&slc_lang=fa&sid=1 Mojtaba Alishahi مجتبی علیشاهی alishahim@scu.ac.ir 1003194753284600893 1003194753284600893 Yes Department of clinical sciences, Faculty of Veterinery medicine, Shahid Chamran University دانشگاه شهید چمران، دانشکده دامپزشکی بخش بیماری های آبزیان Mehrzad Mesbah مهرزاد مصباح 1003194753284600894 1003194753284600894 No Department of clinical sciences, Faculty of Veterinery medicine, Shahid Chamran University دانشگاه شهید چمران، دانشکده دامپزشکی بخش بیماری های آبزیان