fa بررسی علائم و تشخیص انگل تریکودینا در آبزیان شیلات Fisheries گزارش مورد case report <article data-scroll-anchor="true" data-testid="conversation-turn-4" data-turn="assistant" data-turn-id="5bfe8410-129a-4b1e-8e40-6e72e54b7108" dir="auto" tabindex="-1"> <p data-end="1482" data-is-last-node="" data-is-only-node="" data-start="0"><span style="line-height:2;"><span style="font-family:yekanYW;">انگل‌های تک‌یاخته‌ای تریکودینا که به پوست، آبشش‌ها و باله‌های ماهیان آب شیرین و دریایی متصل می‌شوند، باعث آسیب بافتی و عفونت‌های ثانویه می‌شوند و در شرایط پرورش متراکم آبزیان، به دلیل چرخهٔ زندگی مستقیم و انتقال سریع، تهدیدی جدی برای سلامت ماهی‌ها و بهره‌وری مزرعه محسوب می‌شوند. عوامل استرس‌زای محیطی مانند کیفیت پایین آب، نوسان دما و افزایش مواد آلیِ کاهش‌دهندهٔ سیستم ایمنی ماهیان، موجب رشد و گسترش سریع این انگل‌ها می‌شود. علائم بالینی شامل افزایش ترشح موکوس پوست و آبشش، تنفس دشوار، التهاب و ضایعات پوستی، کاهش اشتها و فعالیت غیرطبیعی ماهیان است که در موارد شدید منجر به مرگ ناگهانی، به‌ویژه در بچه‌ماهی‌ها، می‌شود. تشخیص دقیق تریکودینا با نمونه‌برداری و میکروسکوپی جهت مشاهدهٔ شکل خاص انگل، رنگ‌آمیزی نیترات نقره و در سال‌های اخیر با روش‌های مولکولی (PCR) و توالی‌یابی ژن انجام می‌گیرد. درمان تریکودینا ترکیبی از روش‌های شیمیایی مانند استفاده از فرمالدئید (فرمالین)، کلرید سدیم و آکری‌فلاوین است که با تخریب ساختار سلولی انگل، کاهش بار انگلی و جلوگیری از تکثیر آن، به بهبود سلامت ماهی‌ها کمک می‌کنند. اسید پراستیک نیز برای کاهش انگل و باکتری‌های بیماری‌زا مانند آئروموناس هیدروفیلا مؤثر است. همچنین، گیاهان دارویی و مصرف پروبیوتیک‌ها به عنوان روش‌های زیستی و تقویتی سیستم ایمنی ماهی، همراه با مدیریت بهینهٔ شرایط پرورش، کاهش تراکم و حفظ کیفیت آب اهمیت ویژه‌ای دارند. در مجموع، کنترل مؤثر تریکودینا در آبزی‌پروری نیازمند شناخت دقیق زیست‌شناسی انگل، ترکیب روش‌های درمانی شیمیایی و زیستی و مدیریت محیطی است که ضمن کاهش خسارات اقتصادی، سلامت و تولید پایدار آبزیان را تضمین می‌کند.</span></span></p> </article> <article data-scroll-anchor="true" data-testid="conversation-turn-2" data-turn="assistant" data-turn-id="d157abd1-d2fa-4193-8f1e-969bc8769d6b" dir="auto" tabindex="-1"> <p data-end="1956" data-is-last-node="" data-is-only-node="" data-start="0">Protozoan <em data-end="22" data-start="10">Trichodina</em> parasites that attach to the skin, gills, and fins of freshwater and marine fish cause tissue damage and secondary infections and, under intensive aquaculture conditions, are regarded as a serious threat to fish health and farm productivity due to their direct life cycle and rapid transmission. Environmental stressors such as poor water quality, temperature fluctuations, and increased organic loads that suppress the fish immune system promote the rapid proliferation and spread of these parasites. Clinical signs include excessive mucus secretion from the skin and gills, respiratory distress, inflammation and cutaneous lesions, reduced appetite, and abnormal behavior; in severe cases, these may lead to sudden mortality, particularly in fry and juveniles. Accurate diagnosis of <em data-end="820" data-start="808">Trichodina</em> relies on sampling and microscopic examination to identify the parasite&rsquo;s characteristic morphology, silver nitrate staining, and, more recently, molecular approaches (PCR) and gene sequencing. Treatment of trichodiniasis commonly involves a combination of chemical methods, including formaldehyde (formalin), sodium chloride, and acriflavine, which improve fish health by disrupting parasite cellular structures, reducing parasite burden, and preventing replication. Peracetic acid is also effective in reducing parasite loads and controlling pathogenic bacteria such as <em data-end="1415" data-start="1393">Aeromonas hydrophila</em>. In addition, medicinal plants and probiotic supplementation, as biological and immunostimulatory strategies, together with optimized husbandry practices reducing stocking density and maintaining water quality are of particular importance. Overall, effective control of <em data-end="1698" data-start="1686">Trichodina</em> in aquaculture requires a thorough understanding of parasite biology, an integrated application of chemical and biological interventions, and appropriate environmental management to minimize economic losses and ensure fish health and sustainable production.</p> </article> انگل, آبزی‌پروری, ماهیان, تریکودینا. parasites, aquaculture, fish, Trichodina. 43 50 http://jmb.ahvaz.iau.ir/browse.php?a_code=A-10-753-12&slc_lang=fa&sid=1 Aida Bozorgchenani آیدا بزرگ‌چنانی ayda.bozorgchenani@gmail.com 10031947532846007522 10031947532846007522 Yes Inland Waters Aquaculture Research Institute, Iranian Fisheries Science Research Institute, Agricultural Research, Education and Extension Organization (AREEO), Bandar Anzali, Iran. پژوهشکده آبزی پروری آبهای داخلی ، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، بندرانزلی، ایران. Javad Daghighroohi جواد دقیق‌روحی 10031947532846007523 10031947532846007523 No Inland Waters Aquaculture Research Institute, Iranian Fisheries Science Research Institute, Agricultural Research, Education and Extension Organization (AREEO), Bandar Anzali, Iran. پژوهشکده آبزی پروری آبهای داخلی ، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، بندرانزلی، ایران. Monireh Faeid منیره فئید 10031947532846007524 10031947532846007524 No Inland Waters Aquaculture Research Institute, Iranian Fisheries Science Research Institute, Agricultural Research, Education and Extension Organization (AREEO), Bandar Anzali, Iran. پژوهشکده آبزی پروری آبهای داخلی ، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، بندرانزلی، ایران.