دوره 18، شماره 1 - ( بهار 1405 )
جلد 18 شماره 1 صفحات 10-1 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Pedram B, Derakhshan L, Samiei M, Ghasemian S O. Investigating contamination with ectoparasites Ichthyophthyrius multifiliis and Trichodina in three species of ornamental fish in Ahvaz County. 3 2026; 18 (1) :1-10
URL: http://jmb.ahvaz.iau.ir/article-1-1093-fa.html
URL: http://jmb.ahvaz.iau.ir/article-1-1093-fa.html
پدرام بهنام، درخشان لیلا، سمیعی مجید، قاسمیان سیده امالبنین. بررسی آلودگی به انگلهای خارجی Ichthyophthyrius multifiliis و Trichodina در سه گونه ماهی زینتی در شهرستان اهواز. زیست شناسی دریا. 1405; 18 (1) :1-10
گروه دامپزشکی، واحد بهبهان، دانشگاه آزاد اسلامی، بهبهان، ایران.
چکیده: (220 مشاهده)
آلودگیهای انگلی خارجی از مهمترین تهدیدهای سلامت ماهیان زینتی به شمار میروند و میتوانند موجب کاهش بقا، افت کیفیت و بروز خسارات اقتصادی گسترده در صنعت پرورش و تجارت این ماهیان شوند. در این میان، تکیاختههایی همچون Ichthyophthirius multifiliis (عامل بیماری لکه سفید) و spp. Trichodina بهدلیل شیوع بالا، انتقال سریع و اثرات مخرب بر پوست و آبشش ماهیان، اهمیت ویژهای در بهداشت آبزیان دارند. مطالعه حاضر با هدف بررسی و مقایسه میزان شیوع این دو انگل در سه گونه رایج ماهیان زینتی در شهرستان اهواز انجام شد. در این پژوهش، ۳۰۰ قطعه ماهی شامل گوپی (Poecilia reticulata)، دمشمشیری (Xiphophorus hellerii) و زبرا (Danio rerio) بهصورت تصادفی از فروشگاههای عرضه ماهیان زینتی جمعآوری و به آزمایشگاه منتقل گردید. پس از ارزیابیهای کلینیکی، از پوست و آبشش لام مرطوب تهیه شد. شناسایی انگلها بر اساس ویژگیهای ریختشناسی و با استفاده از کلیدهای معتبر تشخیصی انجام گرفت. نتایج نشان داد که بهطور کلی 7/7 درصد از نمونهها به Ichthyophthirius multifiliis و 2/3 درصد به spp. Trichodina آلوده بودند. گونه زبرا بیشترین میزان آلودگی به I. multifiliis را با ۲۲ درصد به خود اختصاص داد، درحالیکه هیچ موردی از آلودگی به Trichodina در این گونه مشاهده نشد. در گونه گوپی، میزان آلودگی به I. multifiliis برابر ۱ درصد و به Trichodina برابر ۷ درصد بود. در ماهیان دمشمشیری هیچ نوع آلودگی به این دو انگل ثبت نگردید. آزمون کایاسکور ارتباط معنیداری بین گونه ماهی و شیوع هر دو انگل نشان داد (0/05>p). یافتهها نشان میدهد که حساسیت گونهای و شرایط پرورشی متفاوت میتواند نقش مهمی در بروز آلودگیهای انگلی داشته باشد. عدم مشاهده آلودگی در دمشمشیری احتمالاً نشاندهنده مقاومت نسبی یا شرایط بهداشتی مطلوبتر در محیط پرورش این گونه است. نتایج این مطالعه ضرورت تدوین برنامههای پیشگیرانه و مدیریتی متناسب با هر گونه را در مراکز پرورش و نگهداری ماهیان زینتی برجسته میسازد.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
