مجله علمی پژوهشی زیست شناسی دریا

در سال‌های اخیر، با توجه به افزایش چالش‌های ناشی از تغییرات اقلیمی، کمبود منابع آبی، آسیب و تخریب زیست‌بوم‌های ساحلی و همچنین ایجاد چالش‌های اقتصادی و اجتماعی در مناطق روستایی نزدیک به سایت‌های پرورش میگو، ضرورت بازنگری در شیوه‌های سنتی پرورش میگو بیش از پیش مورد توجه است. پرورش میگو به‌عنوان یکی از مهم‌ترین بخش‌های آبزی‌پروری در ایران و جهان، پتانسیل بالایی در تحقق اهداف توسعه پایدار دارد؛ همچنین اگر پرورش میگو به‌سمت رویکردهای اقلیم‌هوشمند هدایت شود، اثرات توسعه‌ای آن بیشتر و ملموس‌تر خواهد شد. این پژوهش با هدف شناسایی اقدامات مؤثر در پرورش میگو با رویکرد تحقق اهداف سه‌گانه آبزی‌پروری اقلیم‌هوشمند انجام شده است. در این راستا، از روش تحقیق توصیفی-تحلیلی با رویکرد اسنادی بهره‌گیری شده و با مرور منابع علمی و کتابخانه‌ای، تجربیات جهانی و برنامه‌های راهبردی ملی، مجموعه‌ای از اقدامات مؤثر شناسایی گردید. نتایج نشان داد که مدیریت بهینه منابع آبی، استفاده از فناوری‌های نوین در کنترل کیفیت محیط پرورش، بازسازی اکوسیستم‌های تخریب‌شده، تنوع‌بخشی به محصولات و بازارهای هدف، توانمندسازی جوامع محلی و مشارکت فعال بهره‌برداران در سیاست‌گذاری، تنها بخشی از اقدامات مؤثر در تحقق اهداف سه‌گانه آبزی‌پروری اقلیم‌هوشمند محسوب می‌شوند. این اقدامات در صورت طراحی و پیاده‌سازی مناسب، می‌توانند به افزایش تاب‌آوری مزارع پرورش میگو در برابر مخاطرات اقلیمی، ارتقای بهره‌وری اقتصادی، بهبود کیفیت زندگی ساکنان مناطق ساحلی و حفاظت از منابع طبیعی منجر شوند. در پایان، راهکارهایی همچون تدوین سیاست‌های مشوق اقلیم‌محور، توسعه نظام‌های آموزش و ترویج بومی‌محور و ایجاد زیرساخت‌های فناورانه پیشنهاد گردیده است. این مطالعه گامی در جهت پیوند علم، سیاست و عمل برای تحقق آبزی‌پروری پایدار و تاب‌آور در دوران تغییر اقلیم می‌باشد.