مجله علمی پژوهشی زیست شناسی دریا

بخش بزرگی از مزارع آبزی‌پروری موجود در سرتاسر دنیا بر استخرهای خاکی استوار است. به‌کاربردن کود برای افزایش تولید اولیه یا خوراک‌دهی زیاد به دلیل افزایش تراکم کشت در این استخرها، مشکلات زیادی را در زمینه مدیریت خاک کف بستر و همچنین پایداری کیفیت آب ایجاد کرده است که با توسعه روزافزون آبزی‌پروری این مشکلات روند تصاعدی داشته و در بسیاری از موارد زمینه‌ساز بروز و شیوع همه‌گیری‌ها و ایجاد بحران‌های اقتصادی در صنعت آبزی‌پروری می‌شود. از طرفی، پساب خروجی از این نوع مزارع یا انواع دیگر نیز نیازمند تصفیه قبل از ورود به محیط زیست می‌باشد. بایوچار به‌عنوان یک جاذب زیستیِ در دسترس، ارزان و سازگار با محیط زیست می‌تواند علاوه بر تقلیل این مشکلات در درون استخرها یا آب‌های بازچرخشی یا پساب‌های خروجی، زمینه‌های دیگری نیز کاربرد داشته باشد. برخی از این زمینه‌های مطالعه‌شده یا بالقوه در این مطالعه ذکر شده است که از جمله می‌توان به کارکرد کنترل‌کننده ترکیبات نیتروژن‌دار در سیستم‌های آبزی‌پروری، استفاده در جیره غذایی، استفاده به‌عنوان کود برای بارورسازی استخرها، ظرفیت نگهداری میکروب‌ها، جذب آلاینده‌های محیطی مثل فلزات سنگین، ترسیب کربن، کنترل در دسترسی مواد مغذی در استخرهای با تولید اولیه و... نام برد. با توجه به تکنیک‌ها و مواد مختلف قابل استفاده و توسعه این موارد، به نظر می‌رسد بایوچار به‌عنوان یکی از راهکارهای آینده در آبزی‌پروری بایستی مورد توجه قرار گیرد و پژوهش‌های متعدد در جنبه‌های مختلف آن انجام گیرد.