مجله علمی پژوهشی زیست شناسی دریا

قلبِ در حال رشد، اولین عضوی است که در ماهی شروع به کار می‌کند. قلبِ ماهی‌ها از چهار حفرهٔ پشت‌سرهم تشکیل شده است: سینوس وریدی، دهلیز، بطن و مخروط یا پیاز. قلب از ماهیچه‌های قلبیِ مهره‌دارانِ معمولی تشکیل شده است؛ اگرچه ممکن است تفاوت‌های جزئی در توزیعِ سلول‌های خودبه‌خود فعال، سرعت و ماهیتِ انتشارِ امواجِ تحریکی و ویژگی‌های پتانسیلِ استراحت و عمل بین ماهی‌های مختلف و سایر مهره‌داران وجود داشته باشد. فیبرهای کولینرژیک قلب را عصب‌دهی می‌کنند، به‌جز ماهی هاگ که قلبِ آنورال دارند. قلبِ ماهی فاقد عصب‌دهی سمپاتیک است. سطحِ تونِ واگ به‌طور قابل‌توجهی متفاوت است و تحتِ تأثیر عواملِ زیادی قرار می‌گیرد، اما با توجه به شرایط اقلیمی، این مورفولوژی در انواع ماهیان متفاوت است؛ لذا هدف از این مطالعه، بررسیِ قلبِ ماهی شیربت می‌باشد. در این مطالعه، قلبِ ۵ عدد ماهی شیربت، مورد مطالعهٔ مورفولوژی و مورفومتری قرار گرفتند. نتایج نشان داد که قسمت‌های اصلیِ قلب شامل بطن، دهلیز و پیاز شریانی بود. میانگین وزنیِ کلِ قلب ۰/۲۶، میانگین طولِ دهلیز ۴/۶ میلی‌متر، میانگین طولِ بطن ۷/۲ میلی‌متر و میانگین طولِ پیاز شریانی ۹/۲ میلی‌متر بود. با توجه به مورفولوژی‌های متفاوتِ قلبِ ماهی در گونه‌های مختلف، نتایجِ حاصل از این مطالعه می‌تواند به دامپزشکان، کارشناسانِ محیط زیست و شیلات، اطلاعاتِ سودمندی ارائه دهد.