مجله علمی پژوهشی زیست شناسی دریا

ریزجلبک‌ها از قدیمی‌ترین و سازگارترین موجودات کره زمین بوده که با انجام عمل فتوسنتز نقش مهمی در تولید اکسیژن و ایجاد حیات داشته‌اند. این موجودات نیازهای غذایی ساده‌ای داشته و به‌راحتی قابل کشت هستند. بیومس حاصل از ریزجلبک‌ها در صنایع و بخش‌های مختلف کاربردهای متنوعی دارند. این میکروارگانیسم‌ها همچنین پتانسیل تولید ترکیبات زیستی فعال (bioactive compounds) نظیر پلی‌ساکاریدها، اسیدهای چرب غیراشباع (PUFAs)، آنتی‌اکسیدان‌ها و پپتیدهای ضد میکروبی را داشته و نقش مؤثری در بهبود سلامت آبزیان و افزایش بازده آبزی‌پروری ایفا می‌کنند. استفاده از گونه‌هایی مانند Chlorella، Spirulina و Nannochloropsis در تغذیه ماهیان و میگوها موجب تقویت سیستم ایمنی، افزایش مقاومت در برابر بیماری‌های باکتریایی نظیر Vibrio spp. و کاهش بار انگل‌هایی مانند Ichthyophthirius multifiliis شده است. افزون بر اثرات تغذیه‌ای و زیست‌محیطی، مطالعات جدید نشان می‌دهد که ریزجلبک‌ها می‌توانند به‌عنوان ناقل زیستی واکسن‌های خوراکی برای آبزیان به‌کار روند. بیان آنتی‌ژن‌های خاص درون سلول‌های جلبکی و تغذیه آبزیان با آن‌ها، می‌تواند ایمنی فعال علیه برخی پاتوژن‌ها بدون نیاز به تزریق مستقیم واکسن ایجاد کند. همچنین، افزودن ریزجلبک‌ها به آب مزارع آبزی‌پروری باعث بهبود کیفیت آب و محدودسازی رشد عوامل بیماری‌زا می‌شود. بهره‌گیری از ریزجلبک‌ها به‌عنوان جایگزین طبیعی آنتی‌بیوتیک‌ها و پشتیبان ایمنی به‌عنوان واکسن‌های خوراکی (oral vaccines) گامی مؤثر در توسعه پایدار و زیست‌سازگار آبزی‌پروری است.